فیتیله، تلویزیون کلا تعطیله!

۳۸

دسته: تلویزیون, پرورش و آموزش, کل به رنگ پدر

سلام

متاسفانه برنامه های کودک تلویزیون بسیار برنامه های فکر نشده ای است و الحق والانصاف تاثیر زیادی هم دارد. کودکان ایرانی خیلی هاشان ساعات زیادی از اوقات خود را به تماشای تلویزیون می پردازند و از آن الگو و تاثیر می گیرند و آموزش می بینند. باز حداقل زمان ما، برنامه کودک یکی دو ساعت محدود در روز بود و از یک یا دو شبکه خاص پخش می شد اما الان با افتتاح شبکه پویا کودکان صبح تا شب پای تلویزیون هستند.

بسیاری از کارتون های خارجی مثل محصولات والت دیزنی که صاحبان آن همه صهیونیست هستند در لایه های پنهان خود آموزشهایی مطابق با معیارها و خواسته های شان را به صورت مخفی به خورد کودکان ما می دهند. نمی خواهم درباره این قضیه مبسوط صحبت کنم چرا که مقالات و گزارش های فراوانی وجود دارد و قابل پیگیری و تحقیق است.

اما مثلا همین کارتون تام و جری چه چیزی به کودکان آموزش می دهد؟ پلنگ صورتی چطور؟ این کارتون گربه و سه حشره که مدام او را اذیت می کنند چه؟

انصافا غیر از مسخره کردن دیگران، لج در آوردن، اذیت کردن، (عذر می خواهم) کرم ریختن، آزار و اذیت چیز دیگری دارند؟ گربه و موشی که مدام دارند همدیگر را اذیت می کنند در ذهن کودک ما چه چیزهایی حک خواهند کرد؟ آن سه حشره بی تربیت که مدام گربه را آزار می دهند و اشک او را در می آوردند و می خندند. همه ی بازی و سرگرمی و کارشان این است که بنشینند و برای هم نقشه بکشند و حال همدیگر را بگیرند. کودکان ما از اینها الگو نمی گیرند برای لجبازی؟ برای اذیت؟ برای سرکشی به جای محبت به هم نوع؟ کدام یک از این شخصیت ها متانت و آرامش را یاد می دهد و منطقی عمل کردن را. و اینکه رفتار مناسب و منطقی همه مشکلات را حل می کند..

کارتون گرگ و پرنده ی سریع را حتما دیده اید. گرگ بیچاره مثلا الاکلنگی درست می کند و یک طرف آن سنگ بزرگی می گذارد تا خودش روی طرف دیگر بپرد و سنگ پرتاب شود روی سر پرنده ی دونده. جدای از نفس جنگ و درگیری که در این داستان هست و خودش به تنهای قابل نقد است، متاسفانه آیتم ها اصلا منطقی هم نیستند. صرفا برای اینکه بیننده بخندد و دلش خنک شود همه منطق های ریاضی و فیزیک زیر پا گذاشته می شود. گرگ این طرف می ایستد سنگ توی سر خودش می خورد. آن طرف می ایستد باز هم می افتد روی خودش. بالا می رود همین. زیر می آید همین. دور می ایستد همین. نزدیک می شود همین. خوب بچه این همه بی منطقی را چگونه برای خود حل و فصل می کند؟! بعدا چگونه منطق درست را می پذیرد؟

شاید گفته شود تا یک روال منطقی شکسته نشود چیز خنده داری پیش نمی آید. سوال من این است که چقدر باید بخندیم؟ و خنده به چه قیمتی؟ بچه ما یاد بگیرد بخندد به زمین خوردن بقیه، به ضایع شدن شان؟ شاید گفته شود طبیعت سگ و گربه دنبال هم کردن است و طبیعت گرگ منفی است و اتفاقا ضایع شدن ش خوب است چون بدجنس است و می خواهد پرنده را بخورد. اما مگر ما مجبوریم کارتون هایمان را با شخصیت حیوان درست کنیم؟ ما برای آموزش کودکان مان باید از حیوانات استفاده کنیم؟ نتیجه چه می شود؟

خیلی عذر می خواهم اما نتیجه می شود همین حیوانات به ظاهر انسان که در سطح جامعه هستند. آدم هایی که مثل سگ پاچه دیگران را می گیرند. گرگ صفت هستند و از هیچ تلاشی برای نابودی رقیب فروگذار نمی کنند. مثل مار نیش می زنند. و و و  … یا اینکه اگر کسی زمین بخورد یا تصادف کند یا از پله بیفتد، اول همه خنده شان می گیرد بعد هم موبایل هایشان را در می آورند فیلم می گیرند. رفتارهای انسانی رخت بربسته و تبدیل به عجایب شده اند!

یک مساله دیگر هم عدم رده بندی کارتون ها و فیلم های تلویزیون است. دیگر در تمام شبکه های دنیا نوشتن +۱۸ و +۱۶ و رده بندی های اینچنین مرسوم شده است اما صدا و سیمای ما ساعت چهار بعد از ظهر روز تعطیل، فیلم فوق العاده عالی اما فوق العاده خشن شکارچی شنبه پخش می کند و دریغ از یک علامت هشدار دهنده. آن وقت فعالان و دلسوزان وب از چند روز قبلش خبرش را در شبکه های اجتماعی دست به دست می کنند و اخطار می دهند که حواستان به بچه های کوچک باشد. بانو می گوید من همین الان هم که کارتون هاچ زنبور عسل را می بینم وحشت می کنم از قیافه های ترسناک زنبورهای مهاجم. خوب اینها رده بندی می خواهد. شبکه ی پویا همین طور درهم و بی قاعده، هر چیزی را دست شان می آید پخش می کنند.

گاهی وقت ها واقعا خجالت می کشم و تاسف می خورم از این همه عقب ماندگی صدا و سیمای کشورم. در همه مسائل عقب و صرفا تقلیدکننده است. حتما باید bbc Persian ی راه اندازی شود تا اخبار ما بعد از سالها متحول شود. مسابقه ها اکثرا کپی هستند. فیلم سینمایی های هالیوودی را می گیریم و دوبله می کنیم و پخش می کنیم. همه ی حساسیت ما این است که یقه ی خانمی باز نباشد و ساق پایش پیدا نشود. کلا درباره مفهوم فیلم و کارتون و چیزی که در ذهن نقش بندی می شود تعطیل تعطیل تعطیل یم.

پی نوشت: البته از حق نگذریم. در زمینه آموزش رقص و آواز و آموزش شاد بودن به صورت کاذب انصافا کارهای خیلی خوبی انجام شده است که نباید از آنها چشم پوشید!

پی نوشت دو: توصیه شده کودکان بیشتر از نیم ساعت در روز تلویزیون نبینند چون جلوی رشد خلاقیت های ذهنی شون رو می گیره. خودم دکتر چشم هم رفته بودم پرسیدم ازش که اینکه تو مقاله نوشته در طول روز بیشتر از دو ساعت نباید به صفحا ال سی دی نگاه کرد درسته؟ گفت کاملا همین طوره. گفتم خوب من همش پای لپ تاپ هستم به واسطه کارم. خسته می شم تلویزیون ال سی دی نگاه می کنم. وسطای روزم همش چشمم به موبایل ال سی دی هست برای پیامک و ایمیل و غیره و ذلک. خندید و گفت خوش به حالت!

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
balatarin cloob viwio Donbaleh Twitter Facebook Google Buzz Google Bookmarks Digg yahoo Technorati delicious

دیدگاهها(۳۸)

  • حانیه می‌گه:

    با خوندن این مطلب به «خودم» فکر کردم که هم موش و گربه رو از کودکی دیدم/هم گرگ و پرنده سریع/زنبور عسل/ پلنگ صورتی و ووووو….
    اما کسی نشدم که با خوردن زمین دیگران بخندم و موبایلم رو دربیارم … نه گرگ صفت شدم نه حس خشونت و مردم آزاری در من بیدار شد …
    من فکر میکنم یه مقدار تند رفتید در این مورد … باید قبول کنید ما با یک بچه متفاوتیم . بچه ها هم به سرگرمی ، خندیدن و خوش بودن نیاز دارند . نه می دونن خشونت چیه نه مردم آزاری … که بخوان از این کارتونها این چیزهارو بکشن بیرون. ما هم خودمون یک زمانی از همین کارتونها میدیدیم …
    این ما هستیم که با ذهن پخته شده مان و دیدن بعضی موارد در جامعه اینطور فلسفه برای کارتونها می چینیم .
    هر فیلمی که ساخته میشه چه برای بزرگترها چه کارتونها برای کوچیکترها … همیشه هم نقاط مثبت دارند هم منفی. خیلی از همین کارتونها خلاقیت رو در کودکان بیدار میکنه …
    به نظرم پدر و مادر باید بتونن با هنرمندی خودشون برنامه کارتونی های مناسب رو در حد یکی دو ساعت در روز گلچین کنند و در ساعتی که پخش میشه اجازه دیدن تلویزیون رو بدن … اینکه به کل تلویزیون تعطیل رو شعار کنیم میتونه ضررهای خودشو داشته باشه …
    کودک ما پس فردا میره بین اجتماع و وقتی بزرگ شد مردمی رو میبینه که نه گرگ صفتند و نه مردم آزار! بوقتش کودکیشون رو کردند و بوقتش درس و بوقتش زندگی و فراز و نشیبهاش ….. اون موقع فکر نمیکنید از اینکه پدری داشته که تلویزیون رو براش ممنوع میکرده طلبکار بشه ؟؟؟

    محمدرضا موذن زاده پاسخ در تاريخ شهریور ۲۳م, ۱۳۹۱ ۱۲:۱۶ ب.ظ:

    سلام
    ۱- اینکه من و شما این کارتون ها رو دیدیم و الان آدم بدی نیستیم اولا نمی تونه نفی کنه این موارد رو چون خیلی چیزای دیگه هم دخیل ه. بعد هم شاید اون کارتون ها تاثیر خودشون رو داشتند و مثلا صفات خوب ذاتی شما و ارشادات پدر و مادرتون تونسته اثرشون رو خنثی کنه. در بعضی بچه ها هم شاید نتونه خنثی کنه. به هر حال مسائل انسانی پیچیده ست و هزار فاکتور داره
    ۲- آقای قاسمیان حرف خوبی می زد می گفت آدم لازم نیست هندونه ناسالم بخره بگه جاهای خوبش رو می خورم. یا بره تو جوب، بگه دیدین هیچی م نشد. من خیلی قوی ام. هندونه سالم بخر بخور. خودت و بچه ت هم توی محیط سالم زندگی کنید. بعضی ها می گن هنر نیست آدم تو محیط سالم سالم بمونه. هنر اونه که تو محیط ناسالم سالم بمونی… اصلا هم این طور نیست. این بی خردی ه اتفاقا
    ۳- مطلب من هرگز نفی اثر حضور و فعالیت پدر و مادر رو نمی کنه و از همون جنس ه اتفاقا
    ۴- مطهره براش تلویزیون ممنوع نیست. گرچه رقص و آوازهاش چرا، ولی کارتون و شبکه پویا رو می بینه اتفاقا به همون دلایلی که گفتید. و مطلب رو بد خوندید. تلویزیون تعطیله یعنی تلویزون ول معطله. نه اینکه برای مطهره تعطیل و ممنوع شده
    ۵- همه چی همیشه نقاط مثبت و منفی داره. از شراب که اون ور تر نیست. توی خود قرآن صحه گذاشته شده بر روی اینکه خیلی مزایا داره. ولی گفته شده مضرات ش بیشتر از منافع ش هست.

  • حانیه می‌گه:

    خوب شما همه بحثتون روی کارتونها و شبکه پویا بود نه رقص و آواز … و حالا می فرمائید مطهره هم کارتون میبینه هم شبکه پویا . خوب ما نفهمیدیم چی شد ؟ آخرش ببینه یا نبینه ؟ میگید با دخالت پدر و مادر ببینه خوب منم که همینو میگم ….

  • طوبی می‌گه:

    ممنون از مطلب مفیدتون
    منم وقتی تام و جری می بینم همش این سوال فلسفی رو از خودم می پرسم که واقعا چرا باید یه موش این همه گربه رو اذیت کنه و همیشه گربه ی بدبخت ناکام می مونه. اصلا هم خنده ام نمی گیره. همیشه حرص می خورم. می دونید که موش نماد صهیونیست هاس. یعنی قبل تر ها به صهیونیست ها می گفتن موش کثیف. بعدا اونا سعی کردن موش رو خوب جلوه بدن. الان اگه دقت کنید توی خیلی از کارتون هاشون موش هست. مثل میکی موس. همین تام و جری. موش سرآشپز.
    به هر حال تاثیر خودشو ناخودآگاه می ذاره دیگه. حتی به قول شما اگه دزد و قاتل نشن. ولی یه تاثیری می ذاره. حالا چه تاثیری؟ بستگی به تربیت های آدما داره. نهایتش اینه که طرف ممکنه توی ذهنش یه اتفاقاتی بیفته. یعنی تاثیرات ریز ناخودآگاه بذاره. ولی کسی که تام و جری ندیده اصلا با کسی که دیده مطمئنا فرق داره لااقل افکارش.
    منم مثلا همین امروز گفتم بچه ام بشینه گل گندم ببینه که خیلی لطیفه و همیشه پیام های خوب داره. وسطاش همش از این کارتونا پخش کرد. واقعا باید چیکار کنیم ما؟

  • خضرایی می‌گه:

    آره خیلی از کارتونهامون مشکل دارن…در مورد تام و جری هم من زیاد شنیدم از اسرائیل و صهیونیسم و… ولی از دید خود من تو خیلی از قسمت هاش زیرکی اون موش رو با وجود جثه کوچیکش نشون میده حالا پسر ۴ ساله من از کجا میدونه که موش نماد صهیونیسمه؟؟؟؟یا اصلا باشه…تو دید خود من چه تاثیری گذاشت که حالا توی دید بچه ام تاثیر بزاره خود من هیچ وقت آزار و اذیت رو ازش یاد نگرفتم یاد گرفتم که میشه کوچیک بود اما محکم و قوی هم بود ..با بعضی از نگرشهای افراطی اصلا موافق نیستم یادمه یکی از اقواممون نمیزاشت زنش شلوار لی بپوشه چرا؟؟ چونکه مال اسرائیله…

    سارا عرفانی پاسخ در تاريخ شهریور ۲۴م, ۱۳۹۱ ۱۲:۴۱ ق.ظ:

    البته یه نکته قابل تامله. ممکنه صرفا یک دونه دیدن تام و جری مخصوصا برای بچه ای که ندونه موش نماد چی هست، تاثیر نذاره. اما در دراز مدت، و توی خیلی خیلی از کارتن ها وقتی تکرار بشه به مرور ممکنه یک چیزایی رو برای بچه جا بندازه و مثلا حساسیتش رو در آینده نسبت به صهیونیسم کم کنه. مثلا می گم. شاید تاثیرات پنهان بذاره.

  • آشنا می‌گه:

    اکثرا صحیح بود. در اینکه از الف تا یای صدا و سیما و فیلم های چه کودک و چه بزرگ به جز انگشت شماری که از دستشان در رفته بقیه همه قابل نقد هستند و کلی بداموزی دارند هیچ شکی نیست.
    اما دو تا مطلب
    اول اینکه خوب زمان ما هم تام و جری و گرگ و پرنده و این فیلم ها بود و ما دیدیم و قاتل از آب در نیومدیم و با عقل ناقص خودمون هم می فهمیدیم که این ها برای خنده است . حالا اون گربه و سه تا سوسک نه اما به طور طبیعی می دانستیم موش و گربه دشمن هم هستند و این ها که نشان می دهد هم ریشه اش همان ذات موش و گربه بودنشان بود خلاصه با ذهن بچه گانه خودمان می دیدیم ولی هیچ وقت تصمیم نگرفتیم مثلا با ماهیتابه یا سوزن به دوستمون بزنیم! شاید بهتر بود خیـــــــــــل عظیــــــــــــــــــم فیلم ها و کارتون های مزخرف دیگه رو مثال می زدید.
    دوم هم اینکه خوب تا وقتی که همه ی ماها که از این فیلم ها بدمان می اید یا سرمان گرم کتاب و درس و دانشگاه و حوزه خودمان است یا مشغول انتقادیم چه کسی باید این شرایط را تغییر دهد؟

  • خدا رو شکر من نسبت به مساله ی تلویزیون دغدغه ای ندارم ولی از خیلی وقت پیش درباره ی مساله لپ تاپ و نت نگرانم.خیلی زیاد

    تنها راهی که به نظرم رسیده اینه که از وقتی بچه چند ماهه شد ، خودم لپ تاپمو غلاف کنم !!
    میدونم نه منطقیه نه شدنی ، ولی امتحانش میکنم.
    راه حلی دارین؟؟

    سارا عرفانی پاسخ در تاريخ شهریور ۲۴م, ۱۳۹۱ ۱۲:۳۷ ق.ظ:

    خوب من این نگرانی رو بابت موبایل و لپ تاپ نداشتم. در مورد موبایل (که البته شما نپرسیدی اما با اجازه ت من بگم) اوایل یه کم سخت گیری می کردم. بعد دیدم اگه بی خیال باشم و اصرار نداشته باشم که موبایل رو برنداره کم کم حساسیتش کم می شه.
    در مورد لپ تاپ هم کاملا همینطوره. می دونه که ابزار کار من و پدرش هست و البته بعضی وقت ها می تونه باهاش مداحی یا کلاه قرمزی یا قرآن ببینه. اما زمان کمی.
    در هر دو مورد موبایل و لپ تاپ هم هنوز خدا رو شکر با مقوله ی بازی و کارتن آشناش نکردیم. هر چه دیرتر بهتر. فعلا نمی دونه که می شه با اینا بازی کرد. بعدا هم شاید اگه یه روزی بفهمه احتمالا باید براش قانون بذاریم دیگه و زمان تعیین کنیم.

  • فاطمه می‌گه:

    یه چیز کاملا بی ربط بگم؟ ناراحت نشیدها تو رو خدا. ولی این مسئله همیشه حرصم میده: اینکه پدر و مادرها موهای بچه رو شونه نمیکنن!! تو رور خدا موهای مطهره عزیز رو اول شونه کنید بعد ازش عکس بگیرین خوب!!
    کاش امکان ارسال نظر خصوصی توی این سایت
    بود!!

    سارا عرفانی پاسخ در تاريخ شهریور ۲۴م, ۱۳۹۱ ۱۲:۳۲ ق.ظ:

    نه اصلا ناراحت نشدم. ولی فرق موهای فرفری با موهای صاف همینه فاطمه جان. تازه الان که یه بار کوتاه کردیم یه ذره بهتر شده وضعیتش.
    یه بار یکی از دوستام که فکر می کرد من سالی به دوازده ماه موهای مطهره رو شونه نمی زنم نشست موهاشو شونه کنه. بعد هرچی شونه می زد، موهای مطهره می پرید بالا دوباره فر می خورد و نامرتب می شد. با تعجب از من پرسید این چرا اینطوریه؟ گفتم باید خودت یه بار شونه می کردی تا متوجه بشی.
    تنها تنها راهش اینه که ببندم موهاشو. که خوب توی خونه اذیت می شه. جایی می ریم می بندم. اما باباش همینطور پریشون دوست داره که دست کنه لای موهاش و کیف کنه. و زیاد دوست نداره من موهاشو ببندم.

  • زرنوشت می‌گه:

    امان از شبکه پویا
    امان
    امان
    امان

  • فاطمه می‌گه:

    آخی عزیزم!!! پس منم باید یه بار موهای مطهره خانم رو شونه کنم!!!

  • مامان محمدمهدی می‌گه:

    سلام.چه نگاه جالبی!!
    راستی شبکه پویا دیگه چیه؟
    خداروشکر محمدمهدی در روز نیم ساعت هم تلویزیون نمیبینه.حس خوبی بهم داد متنتون و راضی ترم کرد از وضعیت موجود

    سارا عرفانی پاسخ در تاريخ شهریور ۲۴م, ۱۳۹۱ ۲:۳۸ ب.ظ:

    سلام
    شبکه پویا جزء شبکه های دیجیتالی هست که تقریبا یکی دو ماهه راه افتاده و همش کارتون نشون می ده.
    راستی چرا این متن شما رو راضی تر کرد از وضع موجود؟ متوجه نشدم.

  • اوه منظورم وضعیت موجود خونه خودمون بود:بی علاقه گی محمدمهدی و باباش به تلویزیون و کارتون و …
    من یک مدتی بود ازینکه محمدمهدی کارتون نگاه نمیکنه ناراحت بودم البته یکبار هم مشاور بردمش که کلی روش داد برای تشویق کردنش جهت تماشا ولی فایده نکرد.میگه جونمو بگیر اما کارتون برام نزار .بجای کارتون بیا با هم توپ بازی و تفنگ بازی و بدو بدو کنیم و منم شاکی.حالا احساس خوبی دارم بعد خوندن نوشته هاتون.

  • مینو مینایی می‌گه:

    وقتی می خواستم پسرم کمتر سی دی و کارتون ببینه، و قانون زمان معین رو براش اجرا کنم مدام به این فکر می کردم که چه چیزی رو براش جایگزین کنم؟
    نداشتن همبازی و نبود حیاط کار رو خیلی مشکل تر میکنه، مسیرهای دور از فامیل، من چیزهای زیادی رو جایگزین کردم اما تمام اونها فقط ده دقیقه اون رو سرگرم می کرد و مدام از خودم میپرسیدم: خوب بقیش رو چیکار کنه؟ یادمه وقتی سه سالش بود کل روز رو با هم میگذروندیم بدون اینکه من کار دیگه ای بکنم فواید زیادی داشت اما باعث وابستگی شدید و رفتارهای عجیب نهایت وابستگی درش شد که راه حل دکتر این بود که کمتر کنارش باشم چون از مسیر طبیعی خارج شده بود، وقتی مسافرتیم من اصلا پسرم رو نمیبینم چون مدام تو حیاط مشغول خاک بازی یا ناز کردن گربه هاس و کنارش یه همبازی بزرگتر باعث میشه که کلا خیالم راحت باشه حتی یکبار هم هوس دیدن تلویزیون نمی کنه اما هر وقت در تهرانیم و این خونه های آپارتمانی فقط غر میزنه که می خوام سی دی ببینم
    سبک زندگیمان مدرن شده در این سبک بچه ها با یک جعبه جادویی سرگرم می شوند، ما مجبوریم در این سبک زندگی کنیم و نمی خواهیم همه چیزش را بپذیریم، گاهی حس میکنم مخالف مسیر آب شنا کردن را تا چه زمان میتوان ادامه داد؟

    سارا عرفانی پاسخ در تاريخ شهریور ۲۶م, ۱۳۹۱ ۱:۰۴ ق.ظ:

    ممنون از نکاتی که گفتی. منم فکر می کردم زیاد باهاش وقت بذارم شاید بهتر باشه. البته فرصتش رو نداشتم. ولی عذاب وجدانش رو داشتم. الان متوجه شدم زیاد بازی کردن مادر هم می تونه ضررهای خودشو داشته باشه.

  • عطر ریحان می‌گه:

    تاحالا به این کارتونا که خودمونم بچه بودیم میدیدیم از این منظر فکر نکرده بودم!
    اما یه سوال!
    بچه که بزرگتر شد و خودش تلویزیون رو روشن کرد و نشست پاش چطور میشه کنترل کرد و مانع شد؟ همه زمانها عملیه؟

    سارا عرفانی پاسخ در تاريخ شهریور ۲۶م, ۱۳۹۱ ۱:۰۳ ق.ظ:

    به نظرم هر زمانی روش خاص خودشو داره. که شاید وقتی به اون زمان برسیم بتونیم در موردش نظر بدیم. ولی خوب به هر حال اگه با چیزای دیگه سرگرم باشه و عادت نکرده باشه شاید راحت تر کنار بیاد. بچه ی یکی از دوستامون ماشین شارژیش آهنگ داشت. تا اشتباهی دستش می خورد یه دکمه ای و آهنگ شروع می شد، خودش اونو قطع می کرد. بچه ی چهار ساله…

  • سلام می‌گه:

    خواستم نظرات را بخونم بعد نظر بدم دیدیم دلم نمی یاد!!!
    اون حشره ها و …باب اسفنجی ووو من مخالف پخشش هستم شدید!!!!!!!
    به نظر منم ترویج بی ادبی و مزاحمت و و و هست..
    اما یک تجربه بهت بدم…اگر دید و اگر نشد که جلوشو بگیری براش طبق نظر خودت ترجمه و تفسیر کن…عین کاری که من میکنم و خواهم کرد…گاهی باید بروز باشی.تو نه جوجوی خوشمزت…دعام کن

  • قطع و وصل می‌گه:

    سلام
    فوق العاده بود…. بی افراط و تفریط

  • مرجان می‌گه:

    اینها همه حرف دل من بود،
    ما که کلا تلوزیون رو تعطیل کردیم و علی فقط سی دی های منتخب من رو میبینه،

    سارا عرفانی پاسخ در تاريخ شهریور ۲۶م, ۱۳۹۱ ۱۲:۲۶ ب.ظ:

    چه سی دی هایی؟ معرفی کن. آخه من به سی دی های کارتن بدبین تر از تلوزیون هستم و تا حالا یه سی دی کارتن هم براش نذاشتم.

  • مرجان می‌گه:

    من البته خیلی بدبین نیستم مثل شما
    مثلا یک کارتن هست به اسم انجی بنجی، خارجکیه و محصول ایران نیست ولی من تاحالا هیچ نکته غیر اخلاقی و نخربی توش ندیدم و چون خیلی انیمیشن ساده و رنگارنگی داره علی دوسش داره یا مثلا پینگو پینگو، بچه های مدرسه آلپ و مهاجران و…. رو یکی برامون دانلود کرده و آورده.
    کارتن های دیگه ای هم خریدم و دیدم و خوشم نیومد انداختم دور.
    مدرسه موشها و کلاه قرمزی و شهر موشها هم که کارتنهای عروسکین علی دوست داره.
    یکسری هم سی دی آموزشی گلهای بهشت گرفتم خودم دیدم جالب بود ولی بعضی موسیقیهاش یک کم تنده فعلا نتونستم با خودم کنار بیام و برای علی بذارم، البته همسرم میگه تو خیلی حساسی موسیقیهاش خیلی هم آروم و بچه گونست.
    من چند تا سی دی صوتی قصه هم برای علی میذارم < البته بگم ها تا حالا ۷-۸ تا خریدم تا دوتاش خوب از آب در اومده.مثل قطارم و قطارم

    سارا عرفانی پاسخ در تاريخ شهریور ۲۸م, ۱۳۹۱ ۲:۲۵ ب.ظ:

    ممنون مرجان عزیز

  • بچه ها تا یه سنی کارتون تماشا می کنند .مثلا تا سن قبل از دبستان بعد از اون بیشتر دنبال درس و ادامه زندگی خواهند بود
    شخصیت اونها بعد از اون شکل می گیره پس زیاد سخت نگیرید

  • حانیه می‌گه:

    با مامان پرهام موافقم

  • خبرنگار سابق می‌گه:

    در تأیید این مطلب باید بگم تو درسهای ارتباطات یه مثال هست که همیشه گفته میشه. در سال ۱۹۹۷ در انگلستان دو تا بچه ۱۰ و ۱۲ ساله یه بچه ۵ ساله رو مثله میکنن ازشون میپرسن چرا ؟ میگن میخواستیم ببینیم مثل تام و جری دوباره به هم وصل میشه یا نه. اون بچه ها حتی فکر هم نمیکردن اونو کشته باشن. این تأثیریه که این جور کارتون ها روی بچه ها میذارن.

  • زینب سادات می‌گه:

    سلام
    صهیونیستی بودن شرکت والت دیسنی واقعا یه معضل شده. کارتون ها اغلب از اون شرکت هست و وقتی می خوای به بچه ها بگی بعضی شرکت ها هستن که با مسلمون ها مخالف هستن و اگه ما سی دی هاشون رو بخریم داریم به اون ها کمک می کنیم که با پول ما اسلحه بخرن و مسلمون ها رو بکشن و بعد بچه ت می پرسه خب مامان حالا می شه کارتون فلان رو ببینم می گی نه می گه می شه بهمان رو ببینم می گی نه اون یکی نه این یکی نه …. اینجور وقتا دلت می خواد گریه کنی به حال خودت و بچه هات.

    واقعا جایگزین پیدا کردن یه طرف قضیه س. وقتی تلویزیون داره کارتونی رو نشون می ده که از نظر تو ممنوعه سخته به پسر نه ساله ت بگی حتی تلویزیون هم چیزایی نشون می ده که درست نیست. بعد بگی حتی فلانی که با ما فامیله و خیلی هم آدم خوبیه و روحانی هم هست ملاک نیست. بعد انگار داری می گی عزیزم فقط ما می فهمیم. هیچ کس نمی فهمه. من از روزی می ترسم که این بچه بزرگ بشه و بزنه زیر همه چیز!
    بچه ها وقتی می رن مدرسه چیزهایی می بینن که در کنترل ما نیست.
    تربیت خیلی مهمه. ولی محیط هم تاثیرگذاره.

  • آسمان می‌گه:

    وای…
    منم خیلی دغدغه تلویزیون رو دارم…
    البته به نظر من اگر بچه ها توی خونه به اندازه کافی سرگرم بشن و ابزارهای مفید برای بازی و تخلیه هیجانات داشته باشن،یه مقدار از تلویزیون فاصله میگیرن …

  • مرضیه می‌گه:

    خواهر زاده سه ساله من رسما میره تو تلوزیون وقتی کارتون میبینه و جالبه فیلم های ایرانی رو بهتر از بزرگترا دنبال میکنه، و انچنان محوش میشه که واقعا آدمو میترسونه.
    بعد از دیدن ورژن سینمایی سه بعدی هاچ زنبور عسل که تازه فانتزی تره و اون حشرات وحشتناک ورژن قبل رو نداره، شدیدا گریه افتاده بود که «مامانش کو؟؟؟»
    پسر ده ماهه منم، از خیلی قبل کاملا به آهنگ ها (که از دستمون در میره و یهو پخش میشه) و همین طور قرآن و صدای اذان واکنش نشون میده و این یعنی هر دوی این ها کاملا در روح اون تاثیر گذاره.
    خدا بهمون و بچه هامون رحم کنه با این جعبه جادویی که همیشه در دسترسه!

  • طفل معصوم می‌گه:

    خیلی سخته زندگی مدرن داشته باشی و بخواهی بچه ات مدرن نباشد!
    این ها همه اقتضایات زندگی مدرن هستند؛ چقدر می شود از این ابزارها دوری کنیم؟
    سوالم خیلی فراتر از ابزارهای رسانه ای مثل تلوزیون و کامپبوتره.
    اگه مطلبی دراین مورد سراغ دارید معرفی کنید ممنون

  • زهرا می‌گه:

    نکات قابل تأمل هستند!
    دوستان لطف میکنید کارتون های خوب و مفید رو به اشتراک بذارید؟!

    سارا عرفانی پاسخ در تاريخ مهر ۹م, ۱۳۹۱ ۴:۵۷ ب.ظ:

    زهرا جان مرجان عزیز لطف کردن بعضی کارتن های بهتر رو اسم بردن. من شخصا تخصصی در این زمینه ندارم.

  • سیدمحمد می‌گه:

    سلام
    با عرض تشکر از مطالب جالبتون و رک گویی کم نظیرتون. راستش منم هم عقیده شمام. واقعیت اینه که ما یادگرفتیم که برای خندیدن حتما ببینیم که یه بلایی سر یه کاراکتری میاد. نه فقط انیمیشن.بلکه فیلمهای لورل و هاردی یا دی دی یا هرولد لوید و … .اینا مثلا طنز زمان کودکی ما بودن.دلیلشم صرفا سرسپردگی ما به غربی هاست.چیزی که منکرش هستیم. باید یه فکری کرد.ولی تا متولیان ما سرشون گرم کارای حاشیه ایست اوضاع همینه.مثه همون فیلم اوشین(سالهای دور از خانه)که محتوی بسیار زشتی داشت.ولی با دوبله به اسوه ای ستودنی تبدیل شد. از ماست که بر ماست برادر.. .

  • سارا جونم سلام
    یه سوال خیلی خیلی مهم دارم …طه من الان چندین ساعتی از روز پیش مامان جونش هست..برای این تایم و با توجه به این قاعده که بچه ها از دیدن خودشان و اطرافیان در تلویزیون لذت میبرند یه کلیپ ساختیم ..بنا بر گزارشات مادربنده آقا روزی ۲ تا ۳ بار با دقت تمام این فیلم رونگاه میکنن..حالا به نظرت چی رو میشه در کنار این فیلم بهش نشون داد که آموزشی هم باشه؟ یه مادری توی وبلاگش مجموعه baby you can رو نام برده بود( البته اگه اسمش را درست گفته باشم )و کلی ذوق کرده بود که بچه اش توی ۱۵ ماهگی خیلی از کارا رو وقتی به انگلیسی میگی انجام میده…(آخ سارا جان کاشکی وقت داشتی یه سری به این وبلاگ میزدی…فشار خونت بره بالا…)خلاصه اگه ممکنه پیشنهاد و یا تجربه ای داری بهم بگو…
    شرمنده انقدر مزاحمت میشما..راستی ممنون که به وبلاگ محمد طه سرزدی..

  • سارا عرفانی می‌گه:

    سلام هانیه جان
    والا من به این سی دی ها اعتقاد ندارم. اصراری هم به دو زبانه شدن دخترم ندارم. نمی دونم طرز فکرم چقدر درست یا غلطه. ولی خودم برای مطهره از این سی دی ها نگذاشتم و خوب طبیعتا توصیه نمی کنم.
    مطهره مثلا گاهی کلاه قرمزی می بینه که خیلی براش جذابه. البته جنبه ی آموزشی زیادی نداره. مثلا ما سوره های کوچیک قرآن رو خوندیم براش. گاهی می ذاریم. اونم براش سرگرم کننده اس و کم کم حفظ می شه. چند تا سی دی قرآن داره که بچه ها خوندن و براش جذابه. دیگه چیز خاصی به نظرم نمی رسه. ضمن اینکه شاید خوب نباشه زیاد هم محصولات تصویری ببینن.
    راستی اسم اون وبلاگه چیه؟ بگو برم ببینم فشار خونم بره بالا. که واقعا هم می ره.